De mama vroeg of de leerhulp op een andere plaats kon georganiseerd worden dan thuis, want “een mannelijke begeleider”. 

Ik meldde de zorgcoördinator: “Zou je de ouders willen overtuigen dat er niets aan te merken is op vrijwilliger T als hulp voor Z. Ik geef je hierbij enkele argumenten:

1. Onze vrijwilligers gaan pas aan de slag wanneer we een bewijs van goed gedrag en zeden hebben ontvangen van de gemeente. Dit wordt gecheckt bij de politie.

2. T is een algemeen gewaardeerde vrijwilliger. Ik sta persoonlijk garant voor zijn integriteit.

3. Een goede relatie met de ouders is een belangrijk element in de werking van Auxilia; waar kan dit beter opgebouwd worden dan bij de leerling thuis?

4. Auxilia heeft geen andere locatie aan te bieden; de ouders zullen hier dan zelf moeten voor zorgen.

5. Auxilia zal geen andere vrijwilliger zoeken, omdat wij de vertrouwensband met de ouders erg belangrijk vinden”.

Antwoordt de zorgcoördinator:”Mama begrijpt de insteek van Auxilia en wil toch heel graag de ondersteuning aannemen, ook als dit bij haar aan huis zal gebeuren”. 

Ondertussen is de leerhulp tot ieders tevredenheid opgestart.