En bijna de helft vulde de vragenlijst in. Dat is een fantastische respons, maar toch met een dubbel gevoel: waarom deed de helft niet mee? Geen tijd/zin? Geen goede ervaring?

De meerderheid gaf aan de leerhulp zinvol te vinden, en hieruit veel voldoening te halen: “Er was een goed contact met de leerling en de ouders”; “Ik zag vooruitgang”; “Hij heeft mij nodig”; “Ik kreeg lof van de leerling”; “De leerling was enthousiast”; “De leerling heeft me graag”; “De leerling is geslaagd en gaat naar het hoger onderwijs”; “Ik werd goed geholpen door de school”… 

Maar er waren ook kritische geluiden: “De leerling was niet gemotiveerd”; “Het overleg met de ouders/de school liep niet goed”; “Waar ben ik mee bezig?”; “Het was moeilijk iets aan te brengen bij een leerling met weinig schoolverleden”; “De verwachtingen waren te hoog”; “De afspraken werden niet nagekomen”….

We vroegen ook naar de medewerking en belangstelling van de ouders, en van de school.

De samenwerking met de ouders werd nog vrij goed beoordeeld, maar de contacten met de school kunnen zeker beter.

Wij leren uit deze bevraging dat de meeste vrijwilligers veel voldoening halen uit de leerhulp die ze geven, maar dat de begeleiding voor sommigen geen succes is. Hoewel we natuurlijk nooit 100% succes kunnen garanderen blijft de selectie van de leerling, en de match met de vrijwilliger een belangrijk aandachtspunt in onze werking; 

Daarnaast leren we uit deze bevraging dat de samenwerking met de school beter kan. We nemen dit op als een werkpunt: zeker wanneer de leerling aangebracht werd door de school is het belangrijk dat de vrijwilliger met vragen bij de school terecht kan, meer nog, dat er een zeer korte communicatielijn is tussen de school (de zorgcoördinator of de leerkracht) en de vrijwilliger.