Fred begeleidt twee Syrische kinderen die nog maar enkele maanden in België zijn.

De kinderen zijn eindelijk opnieuw naar school.  Wat waren ze opgewekt na hun eerste schooldag.

Onleesbaar handschrift
Ik heb ze heel de zomer begeleid. We hebben hard geoefend op lezen, extra woordenschat en schrijven. Het onleesbare schrijven werden letters die allemaal even groot waren. Ze konden het nu ook zelf ontcijferen, raar maar waar.

Hoe laat is het?
Begeleiding in de zomermaanden komt neer op extra lessen Nederlands. Dagelijks taalgebruik hebben ze nodig: “borden in de vaatwasser”, “nu is het zomer”, “hoe laat is het”, “zelfgemaakte koekjes”. Ze willen buitenkomen en deel uitmaken van onze maatschappij. Het is niet eenvoudig om al je vriendjes achter te laten en een nieuw leven op te bouwen in een vreemd land. Gelukkig zijn er nog sociale media om contact te houden met familie.
Volzinnen

En dan plots, zonder dat ze het zelf beseffen, praten ze in Nederlandse volzinnen. Voor het eerst grijpen ze niet meer automatisch naar google-translate. Voor het eerst kijken ze me niet meer onbegrijpend aan en kunnen ze niet wachten om hun verhaal te doen. Op zo’n moment geeft mij dat een enorme voldoening: weten dat je een verschil kunt maken en dat je hen helpt om vooruit te komen. Daar doe ik het tenslotte voor.