Vrijwilliger denkt dankbaar terug aan begeleiding van twee Syrische kinderen

Gedurende de huiswerkbegeleiding wisten deze kinderen mij keer op keer te verrassen. Hun leergierigheid en openheid, verbaasde me steeds opnieuw. Ons ene uurtje in de week werden al snel twee uurtjes en er ontstond een hechte band met het gezin. Niet alleen het huiswerk en het oefenen op moeilijkheden kwam aan bod, maar ook momenten van stilte waarbij we aan mindfulness deden. Ook gingen we regelmatig in gesprek over het schoolleven, gingen we op zoek naar een methode om aan het huiswerk te werken en ook de moeilijke onderwerpen, zoals negatieve ervaringen op school, werden niet ontweken.

Zowel de kinderen, de ouders als ikzelf hebben uit deze hele samenwerking enorm veel voldoening gehaald, waardoor het afscheid ons allen zwaar viel. We spraken af dat ze mij nog steeds mogen contacteren bij moeilijkheden of als de kinderen nood hebben aan een ‘goede babbel’.

Zoals Marco Borsato zou zeggen ‘afscheid nemen bestaat niet’ en ook hier is dit het geval.