De Odyssee van een tamil-gezin

Zes jaar geleden ontmoette ik jullie (mama, de jongens R en R, een tweeling van 8 en V, een meisje van 6).  De papa was Tamiltijger en sinds twee jaar vermist.

In heel gebrekkig Engels vertelde mama ons dat jullie  gevlucht waren voor het oorlogsgeweld, dat jullie op verschillende plaatsen in België hadden gewoond, dat jullie buiten hadden geslapen, dat jullie de warmte van bibliotheken, kerken en warenhuizen hadden opgezocht, dat jullie af en toe naar school waren geweest, dat mensen jullie eten brachten in busstations, dat mama door psychische problemen in het ziekenhuis was beland…  En heel snel werd duidelijk dat jullie een rugzak boordevol ellende meedroegen. Jullie waren ontheemd, verzwakt, uitgeput. Maar ondanks alles straalden jullie dankbaarheid uit, omdat jullie veilig waren en er mensen waren die voor jullie zorgden.

Ik vond een huis voor jullie in Bree. Jullie moesten naar school en  kwamen in graadklassen terecht met heel weinig leerlingen: de jongens werden in het derde leerjaar geplaatst en jij, V, in het tweede. Al snel werd duidelijk dat de achterstand die je had opgelopen te groot was. Mama was teleurgesteld toen je terug naar het eerste moest.

De taal vormde een groot probleem en mama kon jullie niet helpen. De leerkrachten vroegen me om jullie te ondersteunen. Ik wist dat het niet makkelijk zou zijn, maar ik ging de uitdaging aan. Elke dag, na school, oefenden we en vaak vroegen we ons af of het wel zin had. Maar jullie ijver, jullie doorzettingsvermogen wierpen na een paar maanden vruchten af. We waren fier om de moed van “alle proberen”. Jullie resultaten werden steeds beter.

Met Pasen, V., je zat toen in het 5de leerjaar, kreeg je te horen dat je na de paasvakantie  mocht overgaan naar het zesde. Jij, mama en wij waren in de wolken. Een grote pluim voor je nooit aflatende ijver en doorzetting! Als alles meezat, kon je in september naar het eerste middelbaar. Maar…. je moest de leerstof wiskunde en Frans van het zesde leerjaar tijdens de paasvakantie bijwerken. Elke dag kwam je naar ons, je gaf je volledig en studeerde namiddag wat ik voormiddag had uitgelegd. Je behaalde fantastische eindresultaten! Nu volg je het eerste jaar Latijn en je resultaten zijn schitterend: je hoort bij de top van de klas. Ook je broers doen het in het 2de middelbaar (ASO) goed. Tijdens de examenperiodes komen jullie bij ons studeren. Jullie hebben mijn hulp niet meer nodig, maar ik kijk ernaar uit als jullie komen. Jullie studeren in de kamers van onze jongens en ik verwen jullie zoals ik hen verwende.

Ik hoop  dat onze  instanties jullie verblijfsdocumenten kunnen bezorgen, zodat jullie je dromen  kunnen waarmaken.

Laten we steeds blijven zoeken waar we het kleinste verschil kunnen maken en blijven geloven in dromen die uitkomen!

W. Neyens